Το UPIC (Unité Polyagogique Informatique CEMAMu), που στα ελληνικά ονομάστηκε Πολυαγωγία, ήταν ένα υπολογιστικό σύστημα δημιουργίας ήχου και μουσικής σύνθεσης, με βάση τη γραφική αναπαράσταση του ηχητικού σήματος που δημιούργησε ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης Ιάννης Ξενάκη (1921-2001). Ο Ξενάκης που από το 1947 ζούσε εξόριστος στο Παρισι, είχε ιδρύσει το 1972 στην γαλλική πρωτεύουσα το CEMAMu (Centre d'Études de Mathématique et Automatique Musicales – Κέντρο μελετών της μουσικής μαθηματικής και αυτοματικής), με στόχο την έρευνα γύρω από την σύγχρονη μουσική. Στο πλαίσιο της έρευνάς του σχεδίασε και την Πολυαγωγία, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Βόννη το 1977 με μεγάλη επιτυχία. Η Πολυαγωγία αποτελείται από πολλά διαφορετικά εξαρτήματα, όπως οθόνη, πληκτρολόγιο, γραφίδα, αρχιτεκτονικό τραπέζι, κεντρική μονάδα και άλλα, ενώ το σύστημα επέτρεπε στον χρήστη να δημιουργεί ήχους σχεδιάζοντας σχήματα πάνω στο τραπέζι τα οποία σε δεύτερο χρόνο μετατρέπονταν σε ήχο. Η ιδιαίτερα πρωτοποριακή για την εποχή της εφεύρεση του Ξενάκη διευκόλυνε και προώθησε τον συνθετικό πειραματισμό. Όταν ο Ξενάκης επέστρεψε στην Ελλάδα και ίδρυσε μαζί με τους Γιάννη Γ. Παπαϊωάννου, Στέφανο Βασιλειάδη και άλλα 22 μέλη το ΚΣΥΜΕ (Κέντρο Σύγχρονης Μουσικής Έρευνας, 1979) φρόντισε να αγοραστεί και ένα σύστημα Πολυαγωγίας, που από το 1986 αποτέλεσε σημείο αναφοράς για το κέντρο. Οι πρώτοι δύο Έλληνες συνθέτες που έγραψαν έργα για την Πολυαγωγία και δίδαξαν την λειτουργία της μετά τον Ξενάκη ήταν ο Χάρης Ξανθουδάκης (1950-2023) και ο Δημήτρης Καμαρωτός (γενν.1954). Στο πλαίσιο αυτό λειτούργησε και το Τμήμα Ηλεκτρονικής Μουσικής στο Ωδείο Athenaeum, σε συνεργασία με το ΚΣΥΜΕ και υπεύθυνο τον Χάρη Ξανθουδάκη. Από το 2018 η Πολυαγωγία φυλάσσεται στους χώρους του Ωδείου Αθηνών.